Dag 5 Sandöverken naar Pajala

Ik vier nooit mijn verjaardag dus deze ook niet. Alleen nu ik heel ergens anders ben had ik hem toch wel willen vieren. Als ik op sta zie ik witte schuimkoppen op de golven van het meer. Dit wordt dus weer een dag met een hoop wind. De reseptioniste had me beloofd een heel verhaal te vertellen over de hoge kust van Zweden die over het wereld erfgoed behoord. Nou dat heeft ze gedaan hoor !!! Dus ik was wederom laat weg. De storm is inmiddels echt heftig en ik heb de hele baan breedte nodig om op de weg te blijven. Dit is nu al de 4e dag met storm en mijn nek spiereren beginnen redelijk te protesten. Rek en strek oeffeningen doe ik al elke dag om alles gangbaar te houden. Ik heb me voor genomen om eens flink kilometers te maken vandaag, misschien wel richting Finse grens en einde Botnische golf. Al een uue lang regenbuien om mij heen en donkere wolken maar uiteindelijk val ik ook ten prooi aan het water. Bij een benzine station trek ik mijn regenbroek aan en pleeg ik wat onderhoud aan de motor. Ketting moet even gespannen worden en gesmeerd. Het wil maar niet opschieten vandaag ala ik bij de zoveelste wegwerken 20 min stil sta. Eindelijk weer een beetje de gang er in zie ik op mijn navi dat ik steeds verder van de Baltische kust verwijdert raak! Omdat ik nog steeds geen goede kaart heb weet ik niet precies waar ik ben maar ala ik het me goed herinner gaat de weg omhoog parallel aan de Fins/Zweedsw grens. Om mij heen wordt het steeds rustiger en op borden zie ik Finse namen verschijnen. Ik zit echt in the middle of nowhere. Hier is echt niets !!! Mijn definitie van "leeg" is weer bij gesteld. Ik nader het bord van de poolcirkel en geloof mijn ogen niet .... dit kan niet waar zijn, dit is niet reëel. Toch is het zo en ik begin me te realiseren waar ik ben en aan de ene kant vreugde aan de andere kant angst. Als ik hier kom te staan dan vind niemand me, alleen is op zo'n moment wel echt alleen. Ik geef de Multi de sporen maae wordt gestopt door een seinende vrachtwagen. Rendieren op de weg !! Hier normaal maar ik schrik me de kolere. Gelukkig in NL gewend dat je meer langa de weg moet kijken voor de flitsbrigade komt deze techniek hier goed van pas maar dan voor rendieren. Het gaar zo lekker dat ik zelfs overweeg om door te rijden naar de Noordkaap want dat is nog maar 650 km. Ik krijg alleen maar meer energie in plaats van dat dit energie kost. Als ik naar mijn brandstof kijk zie ik dat ik niet veel meer heb en ik maak me zorgen. Volgende afslag is pas over 78 km en dat is niet gezegd dat er dan een plaats in de buurt is. Toch kom ik uiteindelijk in Pajala terecht. Klinkt Fins maar is nog steeds Zweeds. Tankstation is prominent in het dorp aanwezig en bij het afrekenen zie ik dat ze daar ook een kaart hebben van noord scandinavië waar ik al zolang naar op zoek ben. Even bellen met mijn liefje om te vertellen waar ik ben en dan realiseer ik me dat ik al een takke eind naar boven ben gereden. Toch besluit ik wijselijk om maar niet door te rijden en een camping op te zoeken. De tent staat in een record tijd want de muggen vreten me helemaal op. Ik sluit me op om vroeg te gaan slapen en ben erg blij dat ik een blinddoek heb want het is wel heel licht. S nachts wordt ik wakker en kijk ik op mijn horloge en zie dat het 3 uur is, ik check mijn foon en hetzelfde ..... sjesus wat licht zeg !!! Het is 12gr. en ben blij dat ik een goede slaapzak heb anders had ik helmaal geen rust gehad. Totaal vandaag 648 km.