Dag 8 Alta naar Birtavarre

Na het avontuur van de Noordkaap wordt het weer tijd om naar het zuiden af te zakken. Om 01.00 heb ik nog een aantal prachtige foto's gemaakt van de middernachtzon. Ik blijf het een raar en onwerkelijk iets vinden dat die zon er staat een niet gewoon verdwijnt. Ik ben ook niet eens de behoefte om te gaan slapen. In de Kåfjord die grenst aan de Altafjord heeft in WO2 de Tirpitz gelegen die ze daar geprobeerd hebben tot zinken te brengen. Vlak bij waar het schip heeft gelegen is een klein museum waar een film wordt vertoont en wat diverse originele relikwieën te zien zijn. Na dat we in het museum uitgekeken zijn scheiden onze wegen en ik ga de E6 op richting zuid. Het spettert af en toe maar niets van betekenis. De ijzige wind is nog wel steeds prominent aanwezig maar daar ben ik al een beetje aan gewend. Wat ik al op de kaart had gezien is dat de weg helemaal langs de fjorden loopt maar als ik dan ook daadwerkelijk onderweg ben geniet ik daar wel van. De weg loopt echt aan de voet van de fjorden en het uitzicht is fenominaal. De bergen om me heen zijn grillig en stijl en op de meeste toppen ligt sneeuw. De fjorden hier zijn anders dan in het zuid-westen. Sommige stukken vallen droog bij eb zo te zien, het lijkt wel de Wadden. Kleine kleurige vissersbootjes liggen her en der bij plaatsjes aan steigers waar dan die typische huisjes op staan. Dit is zo'n andere wereld waarin ik nu in terecht ben gekomen ik rijdt steeds rustiger om maar te kunnen genieten van de omgeving. Echt kilometers maak ik niet maar dat kan me nu niets schelen, ik wil dit betoverende landschap in mij opnemen. Soms moet ik stoppen om mijn handen te warmen en kan Ik direct wat foto's nemen. Als ik bij een lokaal benzine station stop is dit meteen gecombineerd met een supermarkt, koffieshop, bakkerij, werkplaats, kinderopvang, gokhal, drogisterij en hardware store. Prachtig ...... het is net of ik me in zo'n Amerikaanse film bevind. De weg is hier echt slecht en smal maar veel verkeer is er niet dus het is niet erg. Wel moet ik echt op blijven letten want er zijn weinig rechte stukken. De hoge bergen die ik een uur geleden zag komen steeds dichter bij en er ligt veel sneeuw op. In sommige dalen hangt mist wat geheel een misterieus aanblik geeft. Jammer dat het weer regent want op de schaarse momenten dat de zon er is zijn de kleuren vele malen mooier. De weg blijft kronkelen en kronkelen en ik geniet van elke meter die ik rijd hier ....... het is zo onwerkelijk, als of ik op een andere planeet ben beland! Mijn armen voel ik behoorlijk van het tegensturen op de wind van de afgelopen dagen en op dat moment realiseer ik me dat er geen wind meer is. In een van de fjorden zie ik een pont aan komen varen en die past zooo mooi in het geheel. Met de foto's die ik maak probeer ik een beeld te scheppen maar zoals ik het daar waarneem kan ik het niet fotograferen, het is groots en overweldigend. Omdat ik van de hele dag redelijk gaar ben besluit ik om een onderkomen te zoeken, in de krant las ik het weerbericht en dat was niet veel goeds. De eerste tent waar ik terecht kom is een Thais restaurant die kamers verhuurd maar die hadden niets beschikbaar. Het rook er wel erg lekker trouwens. Dertig kilometer verderop vind ik een camping die hyttes verhuurd en ik heb daar de laatste, vlak aan het water. In Finland had ik een spuitbus met spul tegen muggen gekocht en in mijn tanktas gedaan nadat ik in Pajala lek gestolen was. De spuitbus is makkelijk want je spuit het op je armen en hoofd en je ziet ze gewoon weg vliegen. Als ik de motor af laad begint het al te regenen dus ik heb de juiste beslissing genomen. Na contact met het thuisfront ben ik lekker mijn slaapzak in gekropen voor mijn welverdiende nachtrust.